دنيايى است كه در آن حرام‌خورى و فروافتادن در زشتىها و گناهان فراگير باشد . ( و من عشق شيئا أعشى بصره و أمرض قلبه فهو ينظر به عين غير صحيحة و يسمع باذن غير سميعة قد خرقت الشّهوات عقله و أماتت الدّنيا قلبه و ولّهت عليها نفسه ) انسان عاشق به هيچ راه و روش و ارزشى جز معشوق خويش پايبند نيست و هيچ‌گونه عاقبت‌سنجى و انديشه نمىكند . احمد شوقى « 1 » ، به زيبايى انسان مست را چنين توصيف كرده است : « هرچه را كه ببيند ، جام مىانگارد و هر كس را ببيند ، ساقى » مىشمارد . ( فهو عبد لها و لمن في يديه شيء . . . ) عبادت نبايد براى ثروت باشد و بلكه صاحب آن است كه سزاوار عبادت است . امام عليه السّلام مىفرمايد : « مال سرچشمه شهوات است . » « 2 » و نيز : « من ملكه مؤمنانم و ثروت ملكه ستم‌كاران است . » « 3 » اين تفاوت بين سياست امام عليه السّلام و سياست دشمنانش است كه اولى بر مبناى حق و دين و دومى بر پايه ثروت و شهوت استوار است .

--> ( 1 ) . او احمد بن على بن احمد شوقى ( 1285 - 1351 ) از مشهورترين شعراى معاصر است كه به امير الشعرا مشهور گشت . وى در قاهره به دنيا آمد و در همان‌جا نيز مرد . وى در پايان عمرش ، نماينده مجلس سناى مصر بود . براى آگاهى بيشتر از زندگينامه‌اش به كتاب الشوقيّات : ج 1 مراجعه كنيد . ( 2 ) . « المال مادّة الشّهوات » حكمت : 57 . ( 3 ) . « أنا يعسوب المؤمنين و المال يعسوب الفجّار » حكمت : 316 .